Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 19-Απρ-2019 00:04

    Η μοιραία έπαρση

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Πάνου Ευαγγελόπουλου

    Είναι να απορεί κανείς με το τελευταίο "κατόρθωμα" του Πρωθυπουργού μας κατά την επίσκεψή του στα Σκόπια. Εάν ήταν ακόμη μία διπλωματική μας εθνική υποχώρηση ή ένα ακόμη λάθος κατά την εκφορά του λόγου του, η ονομασία του αεροδρομίου της Μακεδονίας με την παλιά του ονομασία αεροδρόμιο της Μίκρας. Ο Πρωθυπουργός μας επαίρεται ότι είναι στην σωστή πλευρά της Ιστορίας. Ένας τέτοιος όμως ισχυρισμός τόσο βαρύς γι’ αυτόν που τον εκστομίζει, δεν μπορεί να σταθεί ούτε κατ’ ελάχιστον, όχι μόνον διότι είναι ευθέως αντίθετος με την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, αλλά κυρίως διότι εδράζεται σε μία συμφωνία που είναι τουλάχιστον αλυσιτελής αν όχι δομικά ελαττωματική.

    Τι είναι λοιπόν αυτό που καθοδηγεί τον Πρωθυπουργό μας σε μία τέτοια αδιέξοδη πορεία; Το αιώνιο μάθημα της Ιστορίας για όλους τους αρχηγούς που θέλησαν να επιβάλλουν στον λαό τους πολιτικές υπό τη μορφή μαθημάτων και διδαγμάτων, που μόνον αυτοί οι ίδιοι και ο στενός τους κύκλος καταλάβαιναν και αποδέχονταν. Είναι η μοιραία έπαρση της εξουσίας που οδηγεί στο μοιραίο λάθος για την οριστική της απώλεια. Η βαθιά μελέτη της Ιστορίας παρέχει πλήθος τέτοιων παραδειγμάτων τόσο αυταρχικών όσο και δημοκρατικών αρχηγών που παγιδεύτηκαν στην αποκεκαλυμμένη οίηση τους κατά την άσκηση της εξουσίας τους, ιδίως όταν ο λαός τους έδωσε την εξουσία τόσο απλόχερα και πανηγυρικά.

    Η περιφρόνηση για τη σημασία του ονόματος της Μακεδονίας με την οποία αντιμετωπίζει η συμφωνία των Πρεσπών το όλο θέμα, είναι το δομικό της ελάττωμα. Ένα δομικό ελάττωμα που επιχειρείται από τους υποστηρικτές της να επικαλυφθεί με την ελαφρότητα ότι στον εικοστό πρώτο αιώνα ένα όνομα δεν μπορεί να χωρίζει δύο λαούς που δεν έχουν καμία άλλη διαφορά. Εάν όμως τα ονόματα δεν είχαν σημασία, δεν θα υπήρχε σήμερα ο ελληνικός λαός να γράφει με τα ίδια γράμματα και τις ίδιες εκφράσεις και να περηφανεύεται για την Ιστορία του, όπως ακριβώς ο Όμηρος πριν τρεις χιλιάδες χρόνια. 

    Η λαμπρότητα της αρχαίας Ελλάδας, το μεγαλείο των ελληνιστικών χρόνων που μας κληροδότησε ο Αλέξανδρος ο Μέγας, η λατρεία των Μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας για την ελληνική γλώσσα, τα διάσημα Σκριπτόρια της Κωνσταντινούπολης με χιλιάδες αντιγραφείς όλων των κειμένων της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας, των μεγάλων βυζαντινών λόγιων, του Δαμασκηνού, του Φώτιου, του Ψελλού, του Νικήτα Χωνιάτη, του Γεμιστού Πλήθωνα, αλλά και τόσων άλλων. Αυτή η παράδοξη για την Ιστορία επιμονή των Ελλήνων να κρατούν τα ονόματα τους και να καλλιεργούν τα γράμματα τους, είτε κατακτημένοι από τους Ρωμαίους, είτε κατακτητές από τον Μέγα Αλέξανδρο έως την βυζαντινή αυτοκρατορία, κράτησε τον Ελληνισμό ζωντανό και διαμόρφωσε τον νέο Ελληνισμό όπως τον γνωρίζουμε και τον βιώνουμε σήμερα.

    Αλλά και στη μακρά διάρκεια του ερέβους της οθωμανικής μας κατάκτησης, τα Ελληνικά Γράμματα, τα Ονόματα μας διατηρήθηκαν από τις άοκνες προσπάθειες της Εκκλησίας να τα κρατήσουμε ζωντανά με αποκορύφωμα το μαρτυρικό παράδειγμα του Κοσμά του Αιτωλού. Έτσι έγινε η Ελληνική Επανάσταση διότι οι ιδέες διαμορφώνουν την πραγματικότητα και η Ιδέα να κρατήσουμε ζωντανό τον Ελληνισμό δημιούργησε το Σύγχρονο Ελληνικό Κράτος, αλλιώς σήμερα, εδώ σε αυτόν τον μαρτυρικό τόπο, από τις σύγχρονες μας μεθόριες περιοχές, από την Κρήτη έως την Μακεδονία, τίποτα δεν θα υπήρχε που να θυμίζει Ελλάδα, με τη γλώσσα μας και τα ήθη και τα έθιμα μας, που παραμένουν αλώβητα γιατί ποτέ δεν δεχτήκαμε, παρά τις καταστροφικές μας ήττες και διχόνοιες, να καταργήσουμε και να παραδώσουμε τα Ελληνικά Ονόματα μας.

    Για τους βόρειους Σλάβους γείτονες μας κανείς δεν θέλει να τους στερήσει το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού. Εδώ όμως έχουμε μία καταφανή σύγκρουση δικαιωμάτων. Ο αυτοπροσδιορισμός του ενός θίγει τον αυτοπροσδιορισμό του άλλου.Στην Ιστορία, στους οργανισμούς, στα ιδρύματα, στα σωματεία και στους συλλόγους, στις εταιρείες, στα προϊόντα, παντού.

    Ακόμη και ο Κύριλλος στα Σκόπια, πλην ελαχίστων πεφωτισμένων, θεωρείται Σλάβος. Όμως ο Κύριλλος που ήταν ο θεμελιωτής της γλώσσας όλων των Σλάβων, ήταν Έλληνας, ο πιο λαμπρός μαθητής του Φώτιου στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης και σε όλον τον βίο του ονομαζόταν Κωνσταντίνος όπως ακριβώς βαπτίστηκε και Κύριλλος ονομάσθηκε λίγο πριν πεθάνει όταν έγινε μοναχός στη Ρώμη. Η παραχάραξη της Ιστορίας σε επίσημο κρατικό επίπεδο, αποτελεί μείζονα απειλή για την ειρηνική συμβίωση των λαών στην χειρότερη και πιο επικίνδυνη φάση, αν λάβουμε υπ’ όψιν τις πρακτικές που ακολούθησαν στην Ιστορία τα πιο αυταρχικά καθεστώτα. Ο Τζορτζ Όργουελ έχει αναλύσει επαρκέστατα ότι πρώτο μέλημα ενός αυταρχικού καθεστώτος είναι να αλλάξει την έννοια και τη σημασία των ονομάτων για να διευκολύνει και να εδραιώσει την τυραννική του εξουσία.

    Από την πλευρά της οικονομικής επιστήμης το πρόβλημα του προσδιορισμού των δικαιωμάτων είναι πολύ σημαντικό, όπως αναλύεται στο βιβλίο Economic Analysis of Property Rights του YoramBarzel, για να καταλάβουμε γιατί σε καμιά γωνιά του κόσμου δεν μπορεί κανείς να φτιάξει μια Apple με το μήλο κάπως φαγωμένο. Το "Mightmakes Rights: A Theory of the Formation and Initial Distribution of Property Rights” του John Umbeck είναι επίσης πολύ διαφωτιστικό του προβλήματος. Το πρόβλημα είναι πολύ σοβαρό και μη λελυμένο. Δεν μπορούμε όμως ούτε ως φιλελεύθεροι, ούτε ως λελογισμένοι άνθρωποι να στηριζόμαστε σε ένα δόγμα ότι καθένας μπορεί να προσδιορίζεται όπως θέλει, ιδίως όταν αυτό θίγει άλλους. Αλλιώς δεν θα υπήρχαν συμβάσεις και έννομη τάξη.

    Η συνθήκη των Πρεσπών θα ήταν αμελητέα αν δεν ήταν τόσο επικίνδυνη που θα φανεί στο μέλλον με τον πιο σκαιό τρόπο. Πολιτικοί της μοιραίας έπαρσης της εξουσίας είναι αυτοί που έφτιαξαν την Συμφωνία των Πρεσπών και την πέρασαν ενάντια στην γενική θέληση του ελληνικού λαού. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι πολιτικός φιλελεύθερος, συνεπής, μετριοπαθής, μορφωμένος αλλά και καλλιεργημένος. Επιπλέον σεβάστηκε τον ελληνικό λαό και οφείλει να βρει τον τρόπο να τα καταφέρει σε αυτό το μείζον εθνικό θέμα όπως και στην οικονομία.

    * Ο κ. Πάνος Ευαγγελόπουλος είναι Επίκουρος Καθηγητής, Τμήμα Οικονομικών Επιστημών, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων