Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 09-Οκτ-2018 00:22

    Νέες προκλήσεις, παλιό δόγμα

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κουμπαράκη

    Ένα ευρέως διαδομένο δόγμα το οποίο χρησιμοποιείται κατά κόρον στην αντιμετώπιση οικονομικών, πολιτικών και κοινωνικών ζητημάτων, είναι το δόγμα του "επιμήκυνε και προσποιήσου" ή όπως λένε και στο χωριό μου "extend and pretend". Ένα μοντέλο διαχείρισης ζητημάτων, το οποίο εξυπηρετεί ένα και μοναδικό σκοπό, τη μετατόπιση ενός προβλήματος στο μέλλον. Όπως επισημαίνουν και οι ειδικοί η τακτική του "επιμήκυνε και προσποιήσου" έχει εφαρμογή σε πολλούς τομείς όπως της οικονομίας, των επιχειρήσεων, της πολιτικής. Ξεκινώντας από τον τελευταίο, στην πολιτική η τακτική αυτή έχει μετατραπεί σε μια παγιωμένη διαδικασία κάλυψης της ανικανότητας μιας κυβέρνησης να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά και οριστικά το πρόβλημα. Οι πολιτικές που αναπτύσσονται γύρω από το παραπάνω δόγμα εστιάζουν σε βραχυπρόθεσμη ικανοποίηση των ζητημάτων τα οποία αντί να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα το μεταφέρουν στο διηνεκές αγνοώντας ταυτόχρονα τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του. Συνήθως το δόγμα του "επιμήκυνε και προσποιήσου" στην πολιτική παρέχει προσωρινή πολιτική νίκη σε αυτόν που το υιοθετεί, η οποία αποδεικνύεται σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα καδμεία νίκη και αυτό γιατί σε βάθος χρόνου αυτά που έχει χάσει είναι περισσότερα από αυτά που έχει κερδίσει.

    Το εν λόγω δόγμα μπορεί και να αποδειχθεί σε ορισμένες περιπτώσεις αποτελεσματικό. Για να γίνει αυτό όμως πρέπει να υπάρχει αρκετός χρόνος, πόροι και ορθές πολικές επιλογές οι οποίες θα μεταφραστούν σε κατάλληλες πολιτικές αποφάσεις. Μπορεί όμως ένα μαξιλάρι περί τα 25 δις να παρέχει αρκετό χρόνο για να επιτρέψει στο δόγμα του επιμήκυνε και προσποιήσου να παράξει θετικά αποτελέσματα; Σε καμία περίπτωση! Και αυτό γιατί ένα μαξιλάρι δεν φέρνει την άνοιξη! Ο Έλληνας πρωθυπουργός στην ομιλία του στη ΔΕΘ διαβεβαίωσε πως διαθέτει αποθεματικό σε ρευστό, που καθιστά τη χώρα ανεξάρτητη από τις χρηματοπιστωτικές αγορές για τα επόμενα δυόμισι χρόνια. Με μια οικονομία αναιμική και αναξιόπιστη το να θεωρείς ότι μπορείς να αντεπεξέλθεις στις οικονομικές σου υποχρεώσεις και να  πατήσεις γερά στα πόδια σου χωρίς καμία πρόσθετη βοήθεια την ίδια στιγμή που οικονομικά ισχυρές χώρες στηρίζονται στην βοήθεια των αγορών είναι τουλάχιστον αφελές!

    Αντί λοιπόν η ελληνική κυβέρνηση να αξιοποιήσει την ευκαιρία της προληπτικής γραμμής για την έξοδο της στις αγορές, προτίμησε να επιδοθεί σε ένα παιχνίδι εντυπώσεων και επικοινωνιακής τακτικής δυναμιτίζοντας στην πράξη την όποια πιθανότητα προοπτικής μπορεί να υπήρχε. Κινούμενη στη λογική του "έχω κάβα και μου φτάνει" απλά μετέφερε το πρόβλημα πιο πίσω, μόνο και μόνο για να διασφαλίσει λίγο περισσότερο χρόνο παραμονής στην εξουσία. Η αντίδραση της αυτή όμως σε συνδυασμό με την πολύμηνη συζήτηση για τη μη εφαρμογή του μέτρου των συντάξεων επαναφέρουν την χώρα στη φάση του "μια από τα ίδια".

    Τι και εάν η πηγή δημιουργίας των υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων, τα οποία μπορεί να δημιουργήσουν δημοσιονομικό χώρο για τη μη εφαρμογή μέτρων, που η ίδια κυβέρνηση που προσπαθεί να μην εφαρμόσει τα ψήφισε, ώρα με την ώρα στερεύει ολοένα και περισσότερο; Και αναφέρομαι φυσικά στην φοροδοτική ικανότητα των ελλήνων πολιτών, αυτών των πολιτών των οποίων οι δαπάνες των νοικοκυριών τους ( είδη διατροφής, στέγαση, μεταφορές), άγγιξαν το ναδίρ, σύμφωνα με  τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και μετά βίας μπορούνε, όσοι μπορούνε, να καλύψουν τις βασικές υποχρεώσεις τους.

    Τι και εάν οι εκκρεμείς επιστροφές φόρων που αυξήθηκαν κατά 272 εκατ. και παρατηρείται  αδυναμία του "ευρύτερου" δημοσίου και ειδικά των Νοσοκομείων και των Ασφαλιστικών Ταμείων να πληρώσουν και ο κίνδυνος να δημιουργηθούν νέες "γενιές" από κρατικές οφειλές είναι πιο υπαρκτός από ποτέ, παρά το τα 7 δις που ήρθαν απέξω για αποπληρωμή οφειλών του Δημοσίου και παρά το ότι το ΥΠΟΙΚ στο Προσχέδιο Κρατικού Προϋπολογισμού που κατατέθηκε τη Δευτέρα 01.10 ανέφερε μεταξύ άλλων πως, "η αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων της Γενικής Κυβέρνησης προς τρίτους.. αποτελεί μία από τις προτεραιότητες του Υπουργείου Οικονομικών";

    Αυτό που έχει σημασία για τη σημερινή κυβέρνηση δεν είναι ούτε η επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας ούτε η αποκατάσταση της αξιοπιστίας της χώρας, ούτε φυσικά και η δημιουργία προοπτικής. Αυτό που μετράει είναι να μπορεί να επιμηκύνει το πρόβλημα με σκοπό να εξασφαλίσει παράταση της παραμονής της στην εξουσία και να προσποιείται ότι δεν το έχει! 

    *Ο κ. Γιώργος Κουμπαράκης είναι Σύμβουλος/Υπ. Διδάκτωρ ΕΜΠ

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων