Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 02-Νοε-2018 00:04

    Η Αμερική δεν είναι πια ερωτευμένη με τη Silicon Valley. Τι ακολουθεί;

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Conor Sen

    Η Αμερική δεν είναι πια ερωτευμένη με την τεχνολογία. Για πρώτη φορά μετά τη φούσκα των dot-com το 2001, είδαμε φέτος μια ευρεία πολιτισμική απόρριψη της βιομηχανίας της τεχνολογίας, η οποία κορυφώθηκε ίσως με την πρόσφατη πορεία των τεχνολογικών μετοχών. Η τεχνολογία έχει γίνει τόσο μεγάλο μέρος της καθημερινής ζωής και κινητήρια μηχανή της κοινωνίας που η στροφή εναντίον της θα έχει μεγαλύτερη σημασία από ό,τι η κερδοσκοπική φούσκα του 2001. Θα αφήσει ένα κενό στην αμερικανική κουλτούρα που θα χρειαστεί να γεμίσει από κάτι άλλο.

    Ο αυξανόμενος ρόλος της τεχνολογίας στην αμερικανική ταυτότητα συνέπεσε με την οικονομική κρίση και την κατάρρευση της εμπιστοσύνης στους θεσμούς. Δεν είναι ότι η τεχνολογία άρχισε να γίνεται οικονομικά και πολιτιστικά σημαντική μόνο το 2008. Σίγουρα ήταν ήδη. Οι υπολογιστές έγιναν το επίκεντρο των αμερικανικών νοικοκυριών ξεκινώντας από τα Windows 95 της Microsoft. Οι Αμερικανοί της μεσαίας τάξης διάλεγαν τις μετοχές της τεχνολογίας στα τέλη της δεκαετίας του 1990 για τα χαρτοφυλάκιά τους στη συνταξιοδότηση. Το iPod της Apple έγινε ανάρπαστο στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ακολουθούμενο από το iPhone το 2007. Έτσι η τεχνολογία ήταν σημαντική πριν από την οικονομική κρίση.

    Όμως, η Silicon Valley άρχισε να γίνεται "μύθος” πριν από οκτώ χρόνια. Η ταινία "The Social Network" έκανε την εμφάνισή της τον Οκτώβριο του 2010, βασισμένη στη γέννηση του Facebook στο Χάρβαρντ. Το επόμενο καλοκαίρι, ο venture capitalist και συνιδρυτής της Netscape Marc Andreessen έγραψε ένα άρθρο-παρέμβαση, "Το λογισμικό τρώει τον κόσμο", που αποτύπωσε τη φαντασία του επιχειρηματικού κόσμου. Τότε ήρθε ο θάνατος του Steve Jobs και η βιογραφία του από τον Walter Isaacson τον Οκτώβριο του 2011. Σε μια Αμερική μετά την κρίση που έψαχνε απαντήσεις, το όραμα της αμερικανικής εφευρετικότητας και παγκόσμιας κυριαρχίας της Silicon Valley φάνηκε να τις δίνει.

    Ίσως η τεχνολογία θα έπαιρνε αναπόφευκτα έναν ευρύτερο ρόλο στην εθνική ταυτότητα, αλλά η χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 αποτέλεσε ανταγωνισμό: Η ύφεση κατέστρεψε την αξιοπιστία της Wall Street, της αγοράς ακινήτων και της αυτοκινητοβιομηχανίας, και η κυβέρνηση στη συνέχεια, έχασε λίγη από τη δυναμική της από την επακόλουθη διάσωση υπό τον Μπους. Η εξουσία μετακύλησε από τη Νέα Υόρκη και την Ουάσιγκτον στο Σαν Φρανσίσκο. Εάν η "κοινωνία της ιδιοκτησίας" της δεκαετίας του 2000 είχε καταρρεύσει, ίσως η μελλοντική "οικονομία του διαμοιρασμού" που εκπροσωπούσε η Uber και η Airbnb να ήταν το μέλλον. Εάν οι καθιερωμένοι πυλώνες του εμπορίου μπορούσαν να καταρρεύσουν από τη μια μέρα στην άλλη, οι Αμερικανοί θα μπορούσαν επίσης να αγκαλιάσουν την "επαναστατική καινοτομία".

    Ή έτσι φάνηκε τότε, στη μέση της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Μέχρι τώρα ο "μύθος” των "Social Network" / Steve Jobs / Marc Andreessen παρουσιάζει κάποιες πολύ πραγματικές ατέλειες: την εκμετάλλευση των δεδομένων των χρηστών από τη βιομηχανία, με αποκορύφωμα το Facebook, το πώς η βιομηχανία αντλεί τα χρήματά της, παράξενες συμπεριφορές από διευθυντές όπως ο Elon Musk της Tesla και απλά τις παλιές κλασικές εκτιμήσεις και επιχειρηματικά μοντέλα που στρέφονται προς το νότο. Το βραχυπρόθεσμο μέλλον της τεχνολογίας είναι πιο αμφισβητήσιμο από ό,τι φαινόταν εδώ και μία γενιά.

    Εάν ο ρόλος της τεχνολογίας στην αμερικανική κουλτούρα χαθεί, τι θα πάρει τη θέση της;

    Θα αναφέρω δύο σενάρια. Το πρώτο είναι η ενέργεια πίσω από το εκλογικό κύμα των Δημοκρατών που θα λάβουμε την επόμενη εβδομάδα. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι Δημοκρατικοί θα αναλάβουν μια διαιρεμένη χώρα - η οποία φαίνεται όλο και περισσότερο να στρέφεται από την αριστερά στη δεξιά κάθε έξι έως οκτώ χρόνια - αλλά ότι θα μπορούσαν να θέσουν τους όρους της εθνικής συζήτησης όπως έχουν κάνει και οι Ρεπουμπλικανοί από το κύμα του Κινήματος του Τσαγιού το 2010. Τα επόμενα χρόνια της πολιτικής θα μπορούσαν να διαμορφωθούν περισσότερο από δημοκράτες όπως η Alexandria Ocasio-Cortez της Νέας Υόρκης ή ο Andrew Gillum της Φλόριντα και όχι από Ρεπουμπλικανούς όπως ο Paul Ryan του Ουισκόνσιν ή ο Ted Cruz του Τέξας.

    Ένα άλλο πιθανό σενάριο, είναι ότι αντί για την εθνική συζήτηση που καθορίζεται από μια βιομηχανία ή ένα πολιτικό κόμμα, θα επιστρέψουμε στο να βλέπουμε τον κόσμο μέσα από μια διεθνή αντιπαλότητα, συγκεκριμένα με την Κίνα. Ίσως οι προτεραιότητες της εθνικής πολιτικής, της βιομηχανίας της τεχνολογίας και της ευρύτερης οικονομίας να είναι δευτερεύουσες για να διερωτηθεί κανείς: "Πώς επηρεάζει αυτο τη δυναμική ΗΠΑ-Κίνας;" Για όσους από εμάς είναι πολύ νέοι για να θυμόμαστε τον Ψυχρό Πόλεμο με τη Σοβιετική Ένωση, αυτό θα αποτελούσε άγνωστο έδαφος.

    Οι ιστορικοί θα μπορούσαν κάποια μέρα να υποστηρίξουν ότι μετά τη Δεύτερη Εποχή της Τεχνολογίας (2008-2018) ήρθε ο Ψυχρός Πόλεμος ΙΙ ή το Νέο Νέο Deal. Οι μεσοπρόθεσμες εκλογές της επόμενης εβδομάδας θα μπορούσαν να είναι ένα από τα αποφασιστικά σημεία.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων